Devam Etmeli

Çaldığın kapılar açılmaz, ardına kadar açık olana ise gidemezsin. Dur diyor içimden bir şey, çünkü gidersen ateşe atlarsın. Çünkü gidersen kor olur ve geriye küllerini bırakırsın. Alev alev yanmak ile kıvılcım çıkartmanın eşiğinde beklersin, uyanamaz ruhun. Çökmüş, çürümüş, cansız beden gibi hissediyorsun ama aslında yeniden doğuyorsun. Her bitiş, bir başlangıç, her başlangıç bir bitişin yolu… Yollar zaten bitmek bilmiyor, yürümeyi bil, koş, duraksa ve derin bir nefes al… Şimdi yol senin, dağlar, tepeler o ovalar senin. Tadını çıkart, göre göre, geze geze ve yaşayarak at adımlarını. Geri dönebileceğin bir yol değil artık, ince ince esintileri hisset, elbet fırtınalarda da savrulacaksın, çok yorulacaksın ama bu dindiğinde yüzüne çarpan soğuğun ardından gelen o güzel sıcaklığı, sadeliği fark edeceksin. Demem o ki, hayat serüveninde bolca kahkahalı ve çokça ağlamaklı olacaksın. Çok eksik, fazla tamam hissedeceksin, her seferinde hırslanıp daha güçlü bir şekilde kalktıkça düşünmen gereken sadece kendin olacaksın, unutma. “Yol senin, devam et.”