İki Bilinmeyenli Şiir

Kaygan zeminde koşuşturan çocuk kaygısızlığı var gözlerinde

Kara bulutlar çöktükçe

Göğe ümitle bakmaktasın

 

Biliyorsun ki düşen yağmur

Saçlarını okşayıp gözlerinden öpecek

Gökkuşağını gülüşünün emrine verecek

 

Akrebin zehrini, yelkovanın kinini tatmamış gibisin dar vakitlerde

 

Telaşsız, umutlu…

Camdan süzülen damla gibi aheste aheste aşındıracaksın zırhımı

 

Buram buram bilindik bir acı var kokunda,

Kalp çatlatan bir çarpıntı!

Ben kaçmak isterim bu aşinalıktan

Sırtımda meyus anıların ağırlığı

Sen al kor geçmişi avuçlarımdan

Al ki;

Dingin denizine demir atayım..