İSİMSİZ ŞİİR: 1

Boşlukta avaz avaz bağırma artık,

Dolaşma bilmediğin sokaklarında şehrin.

Öfkeni biriktirme evinde,

Duvarlara çarpa çarpa bölme ömrünü.

 

Sırlarını paylaşma,

Ne geceyle ne günle ne de bir ölümlüyle.

 

Bu uzaklık yeter,

sevdiğin her şeyi bırakıp gitme artık.

 

Pusuya düşürme peşinden gelen tüm doğrularını,

Bir ağacın gölgesinde derdini koyultma artık.

Bir gölün kıyısına uzanma boylu boyunca,

Sağanaklarda yitip gitme!

 

Bir sayfayı daha doldurma acılarınla,

Kağıdı kaleme boğdurduğun yeter!

Sarıl şimdi kollarınla kendine,

Yoruldun, bu kırgınlık yeter…