KAYIP

Döndüğüm yollara baktım

Ortasından okunmuş kitaplar gibi zihnimin içi

Vakit, ağız dolusu hayıflanma vakti

Ben dediğim kimdi?

Suya yansıyan, rüzgarla dalgalanıp dağılan mı?

Sırlı cam karşısındaki bin bir surat mı?

Ah ben! Bizler kadar kalabalık mıyım?

Ey saç telleriyle idam edilen sevgililer!

Gülüşü hıçkıran şen kadınlar!

Hangi yana baksam azalırım?

Kimi görmesem sükuta ererim?

Mademki kendi bedenimde bir evrenim,

Yıldızları düşürdüm bu gece

Yarattığım karanlık için affedin…