Özlüyorum

Var mı daha ağır yük zamanı çekmek kadar.

Yaşama sebebimsin, su kadar, ekmek kadar.

Ayrılığın özlemin her şeyin bir hazzı var.

Seni anlamak da güzel, seni beklemek kadar…

Ömer Hayyam

İnsan hiç sahip olmadığı bir şeyi, hiç yaşamadığı anıları, hiç tutmadığı bir eli özler mi? İnsan hiçliği özler mi?

Elimden tutsun istedim soğuktan buz kesmiş ellerimi ısıtsın, bir sarılsın bütün dertlerimi unutayım, içime çekeyim doya doya kokusunu, uyuştursun bütün bedenimi, hele bir de gülsün bütün olumsuzluklar silinsin kafamdan. Hiç sahip olmadığım bu duyguları o kadar çok özlüyorum ki. Peki insan sahip olamadıklarını nasıl sahip olmuş gibi hissedebilir?

Özlemek aslında “bir kimseyi veya bir şeyi görmeyi, kavuşmayı istemek, göreceği gelmek” anlamına gelir fakat öz-lemenin kişinin özüyle, benliğiyle alakalı olduğu da aşikardır. Böyle düşünüldüğünde “Seni özledim.” cümlesi ne kadar özel ve önemli geliyor insana. Birine onu özlediğinizi söylediğinizde aslında onu benliğinizde, özünüzde istediğinizi söylemiş oluyorsunuz ve bu karşıdaki kim olursa olsun çok değerli biri olduğunu da gösteriyor.

Bazen bir kimseye değil de bir yere ya da bir zamana özlem duyar insan. Geçmişine, çocukluğuna özlem duyar. Özüne özlem duyar. Özlem karşılanması en kolay duygudur bence. Birini sevdiğinizde karşılık alamayabilirsiniz ve bu durum acı verir insana. Ama birini özlediğinizde belki bir fotoğraf yeter ya da geçmişi özlediğinizde o zamanları size hatırlatan bir müzik yeter.

Sevmek çok güzeldir ama sevgi özlem olmadan olmaz, özlem de sevgi olmadan olmaz. Özlemek sevginin içindeki en güzel duygudur. Sevginin içinde bulunan özlem daha da paha biçilmez kılar bence sevgiyi. Belki de birine onu sevdiğini söylemekten daha çok onu özlediğini söylemek daha değerlidir.